Een korte doorkijk ...

Een geboren Amsterdammertje; zwervend langs grachten en in de havens. Altijd kattenkwaad uithalend, samen met vriendjes, een "Sjors van de rebellenclub". Van opa, een Amsterdamse rechercheur, die eigenlijk kunstenaar had willen worden leerde ik schetsen en naar gebouwen en perspectieven kijken. 

Ik had een moeilijke jeugd; gescheiden ouders, los van familie .. "lost" eigenlijk. Zoals mijn broer 60 jaar later zei: "we hadden een rotjeugd Hans".
Maar .. geboren uit tegenslagen ontstaan ook kwaliteiten. Ik kon ze toen goed gebruiken. Nu moet ik uitkijken dat ik ze niet laat doorschieten; ze als patroon hanteer. Maar mijn perspectieven die ik leerde van opa; ik kijk nog steeds erg breed, in de juiste verhoudingen. Ik analyseer nog steeds in de diepte; wil mensen doorgronden. Maak ook snelle schetsen van organisatiestructuren, van verbanden.

Nu zouden we zeggen dat ik hoogbegaafd ben (raar om dat van jezelf te zeggen). In mijn jeugd werd ik lastig gevonden; de hele lagere school was ik "klusjes-jongen". Ik onderhield de bibliotheek, tekende voor alle onderwijzers de plaatjes en stencilde ze. Ik deed de boodschappen, onderhield het schoolplein en de vijver. Later dacht ik "als ik maar weg was". Ik mocht de "achterblijvers" bijles geven .. daar ontstond misschien al mijn voorkeur voor lesgeven, coachen en therapie. Maar ook daardoor ontstond mijn vroeg "wijs" zijn. Het was niet altijd een voorrecht; eigenlijk stond ik er altijd buiten.
Na mijn diensttijd moest ik dan toch echt een vak kiezen, terwijl ik er voor liever kunstenaar was geworden. Ik solliciteerde naar sociale banen en kon bij Justitie starten. Ik mocht ook gelijk een opleiding doen ... dat was het begin van vele jaren studeren in mensgerichte vakken. Ook toen ik al bij een satelliet van het Ministerie van Onderwijs werkte. Toen ik voor mezelf begon met een training- en coachbureau bleef ik daaraan vast houden, voor mij en mijn medewerkers; "education permanente". De keuze voor het vak was op mijn lijf geschreven; ik doe het nog steeds met graagte.

Toekomstplannen
Nu ik met pensioen ben wil ik nog steeds iets met mijn vak blijven doen. Ik zie het voor me: 1 week per maand, 10 maal per jaar een koppel of een directieteam ontvangen op mijn plek in midden Frankrijk. Om jullie een week volgens een gestructureerd programma te begeleiden. En wel afgestemd op jullie situatie en doelstellingen. Inclusief een aantal zeer waardevolle psychologische testen. Inclusief een Bourgondische leefstijl.
Daarnaast wil ik cursussen geven in schilderen, koken en .. jawel, in coachen. Kijk maar op:  https://zincoaching.nl/very-special

Dus als je een keer wilt sparren over de breedte en in de diepte; neem contact op!